Wat wil ik nog allemaal doen?
* 30 kg Afvallen (nog 26,2 kg te gaan)
Hallo, welkom op mijn weblog!
Ik probeer hier een dagboek bij te houden over de dingen die mij bezighouden. Bijvoorbeeld onze dochter Jin, hobby's e.d.
Groetjes, Chantalle
An invisible red thread connects those who are destined to meet, regardless of time, place, or circumstance. The thread may stretch or tangle, but will never break
--An ancient Chinese belief--
Ik kom net van mijn Cambridge Coach. Weer even op de weegschaal en mijn vet percentage is gezakt en het vocht gestegen! 7,3 kilo eraf en in totaal 23 cm kwijt!
Dol gelukkig en ook omdat ik nu niet meer alleen aan de shakes en soepjes hoefde te gaan zitten. Dus helemaal blij kocht ik dus naast mijn 7 shakes en 7 soepjes ook 7 repen. Ik had er hoge verwachtingen van en ook al zat ik in de auto op weg naar huis te smachten naar mijn reep, wilde ik toch wachten om lekker thuis op de bank te zitten met Jin en haar bordje. Samen even lekker lunchen...
Nou, dat was een hele grote tegenvaller, want het was toch vies! Ik had een Caramel met chocolade reep. Je zou toch denken dat je daar niet zo veel aan verzieken. Nou, bij Cambridge dus wel. Wat smerig. De caramel smaakte niet naar de caramel maar naar een muf chemisch goedje. Met heeeeele lange tanden heb ik het opgegeten. Toch liever een capuchino shake gehad....
Vanavond gezellig bij Hareld eten, met Jantien, Henk en Monique (als ze nu niet stiekum ligt te bevallen ). Mischa is op Marokaanse workshop met zijn werk dus Jin en ik gaan gezellig samen. Ik neem mijn tomatensoepje mee en mijn nieuwe potje met gedroogde kruiden (peper/tomaat/knoflook/olijven) Ik heb er nu al zin in!
Wat een desillusie. Ik moest vanmorgen op de weegschaal bij mijn Cambridge coach. Vanmorgen was ik thuis al op de weegschaal gaan staan en mijn stand thuis was 4,4 eraf. Maar bij de coach maar 3 kilo????
Het schijnt dat ik ook veel vocht vasthoud ivm menstruatie. Menstruatie, ik was toch in de overgang???? Klopt, geen eierstokken meer ivm endometriose, al 4 jaar niet meer. Morgen heb ik een afspraak in het VUmc bij mijn goeroe dr. Mijatovic. Een schat van een gynaecoloog met veel verstand van endometriose. Ik heb weer buikpijn en nog meer PMS klachten. Ik hoop niet dat die ellende weer is teruggekomen, ik was zo gelukkig na mijn operatie een paar jaar geleden.
Morgen weet ik meer, maar ben wel zenuwachtig hoor. Ik moet er om 10.15 uur zijn, dus morgen om 07.30 Jin naar de creche brengen en dan maar hopen dat er niet al teveel files zijn. Ik moet Heiloo - Amsterdam toch wel kunnen redden in 2 1/2 uur? Zou je denken, maar gisteren stond er tot 's avonds laat 31 km op de A9.
Sneeuw, is prachtig om te zien, maar echt slecht voor de doorstroming op de weg....:mouth:
En de stand was vanmorgen 3,6 kilo eraf. Ik mag niet klagen, maar dat doe ik ook niet. Althans niet over de verdwenen kilo's. Maar die shakes, er zitten toch echt misselijkmakende soorten bij.
Vandaag een dag vol beproevingen.
Ik moest vanmorgen om 09.45 uur in het VUmc zijn. Dus Jin in de auto en om 8 uur vertrokken we naar Amsterdam. Maar helaas, 14 km file en 09.45 stond ik nog steeds vast op de A9 ter hoogte van Beverwijk, dus maar afgebeld. Natuurlijk net voorbij de laatste afslag en moesten we nog even in de file blijven staan tot aan Haarlem...
Dus doorgereden naar de IKEA. Jin wilde graag wat eten dus even in het restaurant een cakeje met spikkeltjes voor haar gekocht. En ik? Netjes een flesje water gekocht.
Na een uur banjeren in de IKEA moesten we langs de foodcorner, en ja, probeer dan maar eens zonder een ijsje te kopen langs te lopen. Jin heeft niets aan haar ogen, die zag al meteen een ijsje op een foto staan. Dus even een hoorntje gekocht en mocht ze zelf op de knop drukken om een ijsje te "tappen". Helemaal gelukkig! En ik? Minder gelukkig, haha. Want wat had ik een honger, maar moest nog even wachten op mijn lekkere chocoladeshake
Vanavond moest ik koken voor Mischa, Jin en Hareld. Het werd lasagne met komkommersalade. Wat rook het heerlijk! Ik kreeg er ongelooflijke trek in. Maar nee, ik mocht van mijzelf een heerlijke groentensoepje hebben. Maar die smaakte toch niet zo lekker als mijn eigengemaakte soepje van oma's recept....
Ik ben ongelooflijk trots op mijzelf dat ik niet een zwak moment had (had ik wel een beetje hoor, maar gaf er niet aan toe...) en toch een hapje te nemen van al dat lekker wat ik vandaag tegen was gekomen.
Ik heb mijn favoriete shake gevonden hoor, Capucino!!! Lijkt heel erg op de ijskoffie van Starbucks in Beijing. Tussen de middag een hele smerige shake gehad, chocolade-mint, jakkes, die wordt het dus ook niet meer. De soep doen we ook niet meer: Oriëntal Chilli. Woensdag mag ik een aantal zakjes omruilen, gelukkig maar.
Maar goed, vandaag weer even op de weegschaal, want ik kan het niet laten: 2,8 kilo in totaal eraf.
Vandaag ietsjes minder honger en alleen hoofdpijn toen ik uit mijn bed kwam. Wordt al minder dus ik ben er blij mee.
Yes, het hongeren heeft wel effect. Vanmorgen, na 2 dagen lijnen, ben ik 2,2 kilo 
afgevallen. Dus weer 7 ons eraf.
Ondanks dat ik 2 1/2 liter water drink en ook nog flinke bekers thee, heb ik nog steeds erg veel last van een droge mond en hoofdpijn.
Vanmorgen een heerlijke Toffee-Walnootshake en vanmiddag een Vanilleshake die ook wel te pruimen was. De tomatensoep vanavond was erg zoet, maar met flink veel versgemalen peper en flink wat fantasie was het ook wel te doen.
Wel lastig dat er een uk rondloopt die erg gek is op koekjes en snoepjes en een man die gewoon een zak chips opentrekt naast me op de bank....
Maar goed, ik weet waar ik het voor doe, dus we gaan morgen gewoon weer verder.
Vanmorgen even op de weegschaal gestaan, ook al had ik het idee dat je na 1 dag lijnen nog geen resultaat kon zien, maar ik werd erg blij!!!
1 1/2 kg eraf! Het zal allemaal wel vocht zijn geweest, maar toch, het begin is er!
Vandaag een moeilijke dag, had erg veel honger, voelde me slap, koud en chagerijnig. Maar het ergste was toch wel de hoofdpijn, al twee dagen, hopelijk morgen niet meer....
Vanavond gezellig gegeten bij Jantien met Mischa, Jin en Hareld. Heerlijk, gebakken aardappeltjes, een heerlijke salade en een prutje van brocoli met gehakt. En voor mij: Heet water met groenten(?)soep-poeder. Was flauw maar met een flinke lading versgemalen peper best te eten.
Donderdag weer gezellig eten bij Jantien, benieuwd wat voor soepje ik dan zal kiezen
Zo, een nieuw jaar en dus goede voornemens. De mijne? Een tattoo, die heb ik dus al een paar dagen. 30 kilo afvallen. Ik heb tig keer de Weight Watchers geprobeerd, maar dat is niets voor mij, Je mag alles hebben maar dan in mate, en dat is nou juist mijn probleem. Maar kan ik niet houden als het om lekkere dingen gaat. Ik ben echt verslaafd aan eten.
Vriendinnen en kennissen zijn tig kilo's afgevallen met het Cambridge Dieet, dus na maanden van verzet heb ik eraan toegegeven. Eergisteren de doos en instructies gehaald. Gisteren tijdens een Tapas-diner met vrienden om het nieuwe jaar het vieren nog allemaal lekkere dingen gegeten en gedronken die per 1 januari dus niet meer mochten. En vandaag dus begonnen. 3 weken vloeibaar en daarna mijn lunch vervangen door een reep.
Vanmorgen waren we laat uit bed en dus mijn ontbijtshake had ik om een uur of 12. Bosvruchten, en dat is best te drinken. Vanmiddag een shake met chocolade. Ik die echt een chocaholic ben ging bijna over mijn nek. Ik vind chocolademelk ook al vies, dus deze smaak is het niet. Ook zag ik bananenshakes in de doos zitten, die ga ik dus echt NIET eten, die ga ik maar omruilen voor iets anders. Een voordeel van al die vieze shakes, dat je best misselijk wordt en dus geen trek meer heb in tussendoortjes, haha.
Vanavond een soepie. Ben heel erg benieuwd, maar we gaan de uitdaging aan. Ik hou vol, het moet lukken, het lukt anderen en mij dus ook (hoop ik dan althans, haha
Even weer een berichte op mijn log. Jemig, wat gaat de tijd snel. Vroeger liep ik zelf altijd te zeuren dat de tijd niet snel voorbij ging, maar dat was toen wij nog wachtten op onze mooie dochter. En ja, als je wacht, dan gaat de tijd niet snel.
Maar nu we onze schat hebben, lijkt de tijd wel ongelooflijk snel te gaan. We hebben haar nu al weer 17 maanden. En in die tijd hebben we 2 keer haar verjaardag gevierd, hebben we Sinterklaas, Kerst, Oud&Nieuw en pasen gevierd als gezin. En ja, met kind is dat vele malen leuker!
Ook ben ik in het afgelopen jaar 2 keer van baan veranderd. Tot 31 december 2007 werkte ik in het RKZ als operatieassistente. Maar ik wilde rust en gezelligheid. Want ja, ik had al jaren het gevoel dat ik er niet op mijn plek zat. Okee, op elke werkplek is er wel wat aan de hand, maar ik was het hier gewoon zat. De gezelligheid was al tijden ver te zoeken, net als de collegialiteit. Dus per 1 januari van dit jaar ging ik naar het AMC in Amsterdam. Daar kreeg ik een baan als operatie assistente op het dagcentrum. Dus geen diensten meer, en dat vind ik wel heel erg lekker al zeg ik het zelf. Ik had er hele leuke collega's en ook de artsen waren er leuk. Ik heb er prima gewerkt. Ja gewerkt, want per 1 oktober ben ik naar het MCA in Alkmaar gegaan. Ook als operatie assistente op het dagcentrum. Maar wel dichterbij.
Zo ging ik toen ik in Amsterdam werkte om 5 uur op om de trein van 06.04 uur te halen. En dan kon ik om 07.30 aan het werk om tot 17.00 uur te werken en dan moest ik nog naar huis. Ik kwam dan vaak pas om 18.45 uur thuis. Het kostte mij gewoon veels te veel tijd. Ik was bekaf na mijn werk en Jin was ook doodmoe en hongerig als ik thuiskwam. Dus echt gezellig was dat niet altijd.
En nu ik in Alkmaar werk, gaat mijn wekker lekker om 06.30 uur (ik kan dus 1 1/2 uur uitslapen) en stap ik om 7 uur op de fiets zodat ik om 07.30 uur kan beginnen. En 's middags ben ik tusstn 17.15 en 17.30 uur thuis. Op maandag haal ik Jin op van het KDV. Al vond Jin het afgelopen maandag wel heel raar dat ik en niet Mischa voor haar neus stond, hihi. Daar moet ze maar aan wennen. Ook in Alkmaar heb ik hele leuke collega's en de artsen zijn ook gezellig. Al was ik daar erg bang voor, want de verhalen die de ronde doen in andere ziekenhuizen over het MCA zijn toch anders. Maar ik kan vertellen dat het niet zo is (in iedergeval niet op de Poliklinische OK).
Ook heb ik dit jaar (ik was 10 oktober jarig) mijn allerleukste verjaardag gevierd! Al moest ik wel werken. Maar toen ik thuis kwam werd Jin net wakker en kreeg ik mijn mooie cadeautjes van Mischa en Jin. Een mooie Pandora-Armband en bedels! Echt zo mooi! En 's avonds gingen we gezellig uiteten met Jacinta, Vincent en Lily-Ann bij Mylos in Alkmaar. Het was er erg lekker eten.
Ook Jin en Lily-Ann hebben zicht prima vermaakt, maar ja, dat doen ze altijd wel als ze elkaar zien. Van Jacinta en Vincent heb ik heerlijke badspulletjes gekregen en ook een kraal voor aan mijn armband. En Lily-Ann had twee hele mooie tekeningen gemaakt.
En zaterdag vierde ik mijn verjaardag voor familie. Dus mijn vader, Valentina, Jemal, schoonvader, zus Claudia, Rick, Wouter en Babette kwamen gezellig langs. Lekker tapas gegeten en 's avonds ook nog lekker rijst met groenten (gemaakt door Mischa, wat het natuurlijk nog lekkerder maakte). Het was erg gezellig en ook de kinderen hadden echt super genoten. Ik had voor hun poffertjes gebakken en dat hebben ze heerlijk opgegeten. 
En na het eten heeft Jin geprobeerd om haar neefje Wouter in de pakken. Dat ik gelukt, haha en wat een lol had ze. Jin lachte echt zo erg, dat niet alleen zij, maar ook ik de slappe lach kreeg.
Wat een tijd geleden dat ik op deze log nog eens een stukje geschreven heb. Maar het is gewoon gekomen vanwege tijdstekort.
Jin kost veel energie, wat ik er natuurlijk graag in stop. Ik ben helemaal hoteldebotel verliefd op onze mooie dochter. Ze is grappig, vrolijk, slim, gezellig, mooi, lief, leuk, en nog veel meer.
Ook is ze erg veranderd, een jaar geleden kon ze net aan zitten.
En nu rent ze hard lachend door het huis heen. Wat gaat het allemaal toch ongelooflijk snel! Veels te snel als je het mij vraagt. Maar in de tussentijd hou ik een dagboek bij. Met veel foto's. Alles wil ik vastleggen. Voor later, maar ook voor mij, om het baby-gevoel nog even vast te kunnen houden....
Verder ben ik sinds 1 januari van dit jaar werkzaam in het AMC op het dagcentrum. Na 13 jaar heb ik het Rode Kruis Ziekenhuis ingeruild voor een baan als operatie assistente zonder diensten. Erg lekker, want ik heb nu geen diensten meer in de weekenden, in de nacht, met de feestdagen, erg lekker! Wel ontzettend jammer dat het met het openbaar vervoer niet echt makkelijk is. Ik sta om 5 uur op om om 6 uur de trein te halen en als ik geluk heb, dan ben ik om kwart voor 7 weer thuis en kan ik nog even van Jin genieten. Soms ga ik dan 's avonds lekker met haar in bad. Toch nog even tijd met z'n tweetjes. Heerlijk hoor.
Ook zit ik met Jin op babyzwemmen, samen met mijn vriendin Brenda en haar zoon Bram. Nog een paar keer mogen we samen zwemmen, maar Jin moet na deze lessen naar een andere groep. Omdat Jin het helemaal geweldig vindt denk ik dat ik wel doorga met zwemmen hoor. Maar wel heel erg jammer, want ik vind het wel heel erg gezellig met Brenda.
Verder kreeg Jin een kaartje mee van het kinderdagverblijf, dat ze per 4 augustus niet meer in de babygroep zit, maar in de peutergroep. Ik moest wel even slikken hoor. Jin is nu definitief geen baby meer. Ze wordt 2, kletst steeds meer, ook meerdere lettergrepen (papagaai). Ze is een dametje. Houdt van jurken, kettingen en armbandjes. Het is een poppetje, een schatje, gewoon geweldig.
Kleine meisjes worden groot!
Een uitbraak van een virus in de Oost-Chinese stad Fuyang heeft aan negentien kinderen het leven gekost. Bijna achthonderd kinderen zijn besmet, aldus de Chinese staatsmedia zondag, twee maanden na het begin van de uitbraak.
Het zogenoemde enterovirus 71 (EV71) werd begin maart voor het eerst geconstateerd. Het is niet bekend waarom de uitbraak nu pas bekend is gemaakt. De slachtoffers, in de leeftijd van twee tot zes jaar, hebben koorts, zweren in de mond en huiduitslag. 
Het virus is ook bekend onder de naam hand-, voet- en mondziekte, maar moet niet worden verward met mond- en klauwzeer dat uitsluitend voorkomt bij vee.
Het virus verspreidt zich via hoesten, vocht uit zweren en ontlasting. De afgelopen jaren waren er grote uitbraken in onder meer Taiwan, Maleisië en enkele Oost-Europese landen. Ook in Nederland komt de ziekte voor.
Vandaag was het een hele lange dag.
Vanmorgen ging de wekker (zoals op elke werkdag) om 5 uur en om 06.04 uur had ik de trein naar Amsterdam Centraal waar ik dan de metro neem naar het AMC. En om 07.30 uur begint de werkdag. Ik stond vandaag een dagje op KNO en we waren lekker op tijd klaar. Maar ja, we konden niet eerder naar huis. Want om 17.00 uur hadden we een Feedback-training. En die duurde tot 19.00 uur. En toen ik naar huis wilde gaan (eindelijk....) bleek dat de metro maar tot Weesperplein zou rijden. Shit! Dus dan maar de metro genomen naar het Amstelstation en daar maar de stoptrein genomen naar Heiloo. Dus pas om 20.26 uur kwam ik aan op het station. Wat een dag!!!! Maar ik was blij, dat toen ik thuis kwam, Jin nog even wakker was en ik een flink aantal knuffels en kusjes mocht ontvangen van onze schat. Wat is dat toch heerlijk!!!
En waarom reed de metro niet verder??? Omdat die ontspoord was net na 17.00 uur. Dus als ik niet naar de training had gehoeven, en ik eerder naar huis was gegaan, dan had ik misschien wel in deze metro gezeten... Ik moet er niet aan denken.
Vandaag op mijn werk (ik werk als operatie assistente in het AMC) was het HET gesprek van de dag.
Het ging over liedjes over artsen en hun praktijken die bezongen worden in liedjes die op YouTube staan.
Meestal kan ik niet zo heel veel dingen onthouden zonder dat ik het opgeschreven heb. Maar dit kon ik dus wel onthouden (hoe kan dat nou??) Kijk zelf maar of je ze leuk vind. Ik moest er wel om lachen...
Wel goed naar de teksten luisteren he?
Een liedje over wat anaesthesisten doen als je als patiënt ligt te slapen:
Voor als je binnenkort onder het mes moet en je nog niet zenuwachtig genoeg bent:
Mocht je nog last hebben van anaalpoliepen, aambeien of een te strakke sluitspier, dan is er de colorectaal chirurg:
Vanmiddag heb ik geholpen op de verjaardag van mijn nichtje Babette. Babette wordt namelijk morgen alweer 5 jaar en vanmiddag had ze haar eigen prinsessen-feestje voor haar vriendinnetjes.
Toen ik binnenkwam, kwam er een prinsesje de trap af gelopen, heel erg mooi. De jurk was gemaakt door Sjoukje, en vriendin van mijn zusje Claudia, en die kreeg ze vorig jaar voor haar verjaardag. Nu een jaar later, past hij dan ook echt. Echt een plaatje.
Een paar minuten nadat ik aan kwam, kwam de achterbuurvrouw van mijn zusje met haar tassen vol met knutselspullen voor het prinsessenfeestje.
En om half drie kwamen er dan nog 4 andere prinsesjes binnen druppelen. Ze hadden allemaal mooie jurkjes en rokjes aan. Er was veel roze en wit, glimmende stoffen, glitters, strikjes, kant.... Echt zo leuk en lief om te zien.
Als eerste werden de cadeautjes uitgepakt. En niet zomaar, maar Babette moest op de trap zitten in de gang en dan mochten de dames hun eigen cadeautjes verstoppen in de woonkamer. En deze werden dus pas uitgepakt nadat Babette ze zelf had uitgepakt.
Daarna gingen de dametjes LilliFee cakejes versieren. Dit was een groot succes, want de cakejes werden allemaal versierd met veel roze glazuur, glitters, figuurtjes van suikergoed en spekjes. Ze waren lekker bezig, maar de ogen waren groter dan de maag, want de taartjes zagen er wel mooi uit, maar ze waren wel erg zoet en dus erg machtig. Maar wel een hit!
En toen, na de cakejes, werden er feeënmutsen gemaakt. Heel erg leuk! Je dame, Hannah, had voor de dames al een blanco muts gemaakt en mijn neefje Wouter kreeg een Fez om te beschilderen. Na het schilderen werd de verf met de föhn droog geblazen en daarna mochten de dames (Wouter had al opgegeven en ik maakte zijn Fez af) de muts beplakken met stickers, pompoentjes, veertjes etc. Het werden echt ware kunstwerken.
Toen de mutsen allemaal klaar waren, was er make-up. Want ja, bij zulke mooie jurken en prachtige mutsen hoorde natuurlijk ook feestmake-up. Nou, het was geweldig, wat kun je je vriendinnetjes of moeder toetakelen met make-up, super! Haha.
Ik ben benieuwd wat de moeders vonden van hun dochters toen deze vanavond na de pannenkoeken werden thuisgebracht...
En morgen gaan we weer naar Babette, want dan is ze echt jarig! En dat wordt dus weer een feestje....
Vandaag is het dan eindelijk op de post gegaan. Onze bijdrage voor het scrapbook voor het tehuis waar Jin heeft gewoond.
Ik ben lid van een maillijst voor ouders die een kindje uit dit tehuis hebben geadopteerd. Het is een Amerikaanse lijst en iemand op de lijst had geopperd om met z'n allen een scrapbook te gaan maken. Dus vandaar dat ik een mooie pagina heb gemaakt. Toch ook als dank voor de goede zorgen die ze aan Jin hebben gegeven.
Ik heb er een stapel kinder/babysokjes bijgedaan en geld om de kosten te dekken voor het verzenden naar China. Ik ben heel erg benieuwd wat ze in China ervan vinden. Helaas hebben we geen emailadres van het tehuis of van Wanda de gids in Jiangxi. Helaas.....(maar mocht iemand deze wel hebben, dan hou ik mij natuurlijk heel erg aanbevolen).
Vandaag was ik nog steeds niet lekker. Net als mijn mama. Uitslapen deed ik vandaag niet aan. Toen de wekker van mama ging om 5 uur, werd ook ik wakker. Mama had hele erge pijn in haar buik en dus moest ze haar baas opbellen dat ze niet kwam. We zijn vanmorgen naar de huisarts geweest. Ik voor mijn oortje (ja, ik heb weer een middenoorontsteking) en mama had niet alleen een blaasontsteking, maar ook een ontsteking van haar maag en slokdarm. Dus met een lading medicijnen moet ze snel weer opgeknapt zijn.
Ik heb vandaag een beetje rondgelopen. Papa was ook thuis en dus ging ik met hem boodschappen doen, gezellig hoor.
Ik lig nu weer lekker te slapen, want ik ben zo moe.....
Jullie ook slaaplekker en tot snel!
Liefs,
Jin xxx
Ik heb vandaag niet zo'n beste dag. Gisterenavond kreeg ik pijn in mijn maag en op mijn borst, uitstralend naar mijn rug. De hele nacht door werd ik wakker. Vanmorgen kreeg ik er ook nog buikpijn bij.
Dus vanmorgen maar even naar de huisarts. Ik had Jin meegenomen. Die stal natuurlijk weer volledig de show in de wachtkamer, de schat.
Bij de huisarts werd ik onderzocht en ik heb een paar ontstekingen, in mijn blaas, maag en slokdarm. Met een flinke stapel medicijnen ging ik weer naar huis.
Jin werd ook nog even onderzocht, want ze had gisteren een flinke huildag. Echt zo heel erg zielig. Jin heeft dus weer een oorontsteking. Niet een hele erge, maar genoeg om er weer last van te hebben. Zo zielig, mijn kleine meid weer ziek. Nu zijn we samen ziek. Hopelijk knappen we allebei lekker snel op en kunnen we weer leuke dingen doen. Lekker naar buiten, spelen, fietsen etc. Hopelijk duurt het niet lang meer.....
Maar goed, het onderwerp van dit stukje, Raad voor de Ouderbescherming. Het is als een grapje bedoeld hoor. Ik kreeg net van Jin zo'n ongelooflijk harde kopstoot, dat ik helemaal sterretjes zag. Ze zat bij mij op schoot en ze was het er niet mee eens dat ik de spullen die ze voor de zoveelste keer op de grond had gegooid eens niet op wilde pakken (ja zeg, ik blijf bezig, hahah). Ze liet zich gewoon met een noodvaart naar achteren vallen. Met een harde klap kwam haar keiharde achterhoofd op mijn neus terecht. Jemig, dat doet echt heel veel pijn. Het trok helemaal door naar mijn ogen en jukbenen.
Jin schrok van mijn reactie (ik riep alleen maar heel hard AUW!!!!!!!!!!) en begon te huilen en was een korte tijd niet te troosten. Arm kind. Na een dikke knuffel en heel veel kusjes ligt ze nu heerlijk te slapen. Hopelijk voelt ze zich morgen een stuk beter dan vandaag. Het is zo zielig, arm kindje.....
Vroeg op, zachtjes douchen, aankleden, hond uitlaten, beesten eten geven en zelf ontbijten. Daarna op de fiets naar het station om om 10 uur de trein te nemen naar Amsterdam. In de trein zat Brenda en door het vele kleppen (over onze schatten van kinderen), vloog de tijd voorbij en waren we aangekomen op de plaats van bestemming!
Kaartjes kopen, jas ophangen en dan naar de grote hal. Eerst maar even de Negen-Maanden-Beurs. Ja, Brenda en ik waren vandaag op de HuisHoudBeurs.
Het was echt afgeladen druk. Overal zwangere vrouwen, chagerijnig-ogende mannen (die van hun zwangere vrouw meemoesten) en ja wel hoor, vrouwen die hun kleine kinderen meenamen naar de beurs. Echt zo ongelooflijk zielig, eigenlijk gewoon kindermishandeling. Al dat geduw en getrek. Ik werd er al lichtelijk agressief van, haha.
Het viel me op dat ze op de Negen-Maanden-Beurs toch eigenlijk veel "troep" verkopen. Spullen die natuurlijk helemaal geweldig zijn en die koop je dan. Maar dan later zie je dat je het helemaal nog niet gebruikt hebt.
Maar goed, het was heel erg gezellig, druk, en vooral ook best veel gekocht. Olvarit, nieuw jasje voor Jin, handcreme en nagelverharder en lotion voor Jin. Deze lotion had ik ook al voor Jin gekocht bij de Tuinen vorige week. En toen kostte een tube €10,99 en nu een compleet pakket van een tube lotion, badschuim en een digitale thermometer voor €5,- een lekkere aanbieding.
Al deze aankopen en nog meer aan folders, maakten de tassen heel erg zwaar en dus loop ik nu een beetje krom, haha.
Groetjes,
Chantalle
Vandaag stond het in de kranten en was het zelfs in het nieuws: Mannen die net vader geworden zijn, missen 3 dingen:
* De kroeg
* Slaap
* Sex
De helft van de mannen die ondervraagd zijn, zegt dat ze het na de bevalling het uitgaan het meeste missen. 38% ziet zijn vrienden minder en 29% komt te kort in de slaapkamer.
Maar waarom lopen de mannen te miepen? Hadden ze het niet eerder kunnen bedenken? Ze waren er 9 maanden daarvoor (hopelijk) toch ook bij? En ook wordt er niets geschreven over wat de vrouwen missen na de komst van de kleine. maar daar lezen we helemaal niets over. Ik durf bijna de wedden dat het onderzoek is gedaan door een aantal gefrustreerde vaders.
Waarschijnlijk missen de dames:
* Slaap
* Sex
* Vrije tijd om lekker te gaan shoppen
* De tijd om het huishouden te gaan doen
Want uit eigen ervaring weet ik dat het echt heel erg druk is zo'n kleintje. En ja, het is druk zo'n ukkie. Maar wat een heerlijk gevoel is het, om lekker te knuffelen, troosten etc.
Maar om nu lekker het huishouden te gaan doen? Bij het stofzuigen hangt Jin aan de stofzuiger. Bij het dweilen kruipt ze over de natte vloer. Heb je net het speelgoed opgeruimd, dan gooit ze het vol overgave weer op de grond. Het liefst heel erg hard en heel erg snel. Dikke pret! Maar als mama zijnde is het wel eens frustrerend. Want hoe en wanneer maak je de badkamer schoon? Zuig je de auto uit?
Best lastig allemaal. Hoe doen jullie dat? Tips zijn heel erg welkom, hihi.
Dat Japanners een beetje vreemd zijn, lijkt wel weer uit hetvolgende filmpje. In Japan combineren ze een filmpje over zelfverdediging met een cursus Engels.
Een beetje raar, kijk zelf maar:
Ook vond ik een filmpje waar je na het kijken ervan toch wel of helemaal gek op poedels of tegen die lelijke viervoeters bent
Hoe kan het nou? Lees ik vandaag echt verschrikkelijk triest nieuws. Er waren een man en een vrouw die een 9-jarig (Chinees) jongetje achter lieten in de trein tussen Haarlem en Leiden. Het jongetje heet Leonardo Zhang en het arme knulletje spreekt alleen maar Italiaans en Chinees. Zhang zat met zijn moeder rond 17.00 uur in de trein. De moeder was samen met een Chinese man op pad en liet Zhang alleen achter in de trein. Gelukkig was er een dame in de trein die Zhang naar medewerkers van de NS bracht.
Bij het lezen van dit bericht draait mijn maag om en krijg ik echt de koude rillingen. We zijn niet in China, dus waarom zou je een kindje achter willen laten?
Er zijn genoeg mensen die ik ken die graag voor zo'n knulletje willen zorgen. Hopelijk komt Zhang in een gezellig en liefdevol pleeggezin terecht.
Laatste reacties